(sygn. III CZP 31/03), iż komornik jest legitymowany do złożenia w interesie i na rzecz wierzyciela wniosku o dokonanie w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji z nieruchomości […] Nie wyłącza to uprawnienia wierzyciela wynikającego z art. 6262 § 5 k.p.c., tj. uprawnienia do samodzielnego złożenia wniosku o wpis swego prawa. Opłatę za wpis w księdze wieczystej wnosi osoba składająca wniosek. Nie ma znaczenia, czy wpis dotyczy praw wnioskodawcy do nieruchomości, czy innych osób. Załóżmy, że najemcy lokalu zależy na ujawnieniu prawa najmu w księdze wieczystej, ponieważ chce zyskać większą ochronę prawną, w tym na wypadek sprzedaży nieruchomości W jakim celu została wprowadzona zasada rękojmi? Zasada rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych, zwana inaczej zasadą wiarygodności ksiąg wieczystych, służy ochronie interesu nabywcy własności lub innego prawa rzeczowego. „Oznacza to, że rękojmia odnosi się wyłącznie do praw wpisanych w księdze wieczystej, a nie do danych Wniosek o ujawnienia prawa własności w księdze wieczystej podlega opłacie skarbowej w wysokości 150 zł, którą należy uiścić w kasie sądu, w znakach skarbowych (te naklejamy na wniosku) lub przelewem na rachunek danego sądu (do wniosku wówczas załączamy wydruk z rachunku bankowego, przelew pocztowy lub bankowy wskazując na dokonanie płatności). (gdy prawa pierwokupu nie ujawniono w księdze wieczystej); 3. sprzedaż nieruchomości następuje na cele budowy dróg krajowych; 4. prawo pierwokupu przysługuje partnerowi prywatnemu lub ostatniemu partnerowi prywatnemu w przypadkach, o których mowa w ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym; 5. Mówi on również, że: „właściciel nieruchomości jest obowiązany do niezwłocznego złożenia wniosku o ujawnienie swego prawa w księdze wieczystej”. Wspomniany obowiązek nie dotyczy oczywiście sytuacji związanych ze sprzedażą nieruchomości lub darowizną, w których księgi wieczyste są aktualizowane na wniosek notariusza W okresie od 8 sierpnia 2023 r. do 14 sierpnia 2023 r. obowiązuje opłata stała w wysokości 200 złotych za złożenie wniosku o wpis do księgi wieczystej, dotyczący prawa własności, użytkowania wieczystego lub ograniczonego prawa rzeczowego. To jest standardowa opłata, chyba że istnieje specjalna regulacja określająca inny koszt. KSIĘGI WIECZYSTE. Społeczno-gospodarcze i jurydyczne znaczenie ksiąg wieczystych Pojęcie i funkcje ksiąg wieczystych instytucja regulowana ustawą o księgach wieczystych i hipotece funkcja rejestracyjno-ewidencyjna poprzez ujawnienie stanu prawnego nieruchomości księgi wieczyste (dalej: KW) zapewniają warunki bezpieczeństwa obrotu prawnego nieruchomościami służą zapewnieniu - wierzyciel jeżeli przysługuje mu prawo, które może być wpisane w księdze wieczystej. W sprawach dotyczących obciążeń powstałych z mocy ustawy wniosek może złożyć uprawniony organ. Właściciel nieruchomości jest obowiązany do niezwłocznego złożenia wniosku o ujawnienie swojego prawa w księdze wieczystej. Z regulacji tej wprost wynika, iż podmiotem, do którego zgłasza się prawa osobiste i roszczenia w postępowaniu upadłościowym jest sędzia – komisarz. Treść przepisu art. 313 ust. 2 zd. 1 prawa upadłościowego nie pozostawia żadnych wątpliwości, że to wyłącznie sędzia – komisarz, a nie syndyk, winien być adresatem takiego V6zKC4P. budowa domu Księga wieczysta – jak sprawdzić i czytać zapisy? Przed zakupem działki czy jakiejkolwiek innej nieruchomości, powinniśmy sprawdzić dane zawarte w księdze wieczystej. Świadczą one o stanie prawnym nieruchomości, a także zawierają informacje o istnieniu hipoteki. Jak czytać ten dokument? Gdzie można sprawdzić księgę wieczystą nieruchomości jeszcze przed jej zakupem? Zobacz poniżej. Działy księgi wieczystej – co zawierają? Dane zawarte w księgach wieczystych, są jawne i ogólnodostępne. Zwykle odpowiadają stanowi faktycznemu, jednak mogą wystąpić sytuacje wyjątkowe (w przypadku takich rozbieżności prawo chroni nas poprzez rękojmię). Księga wieczysta zawiera cztery działy, a zapisy każdego z nich są istotne dla przyszłego nabywcy. Co znajduje się się w poszczególnych działach? Dział I: podzielony jest na dwie części. Pierwsza z nich (oznaczenie I-O) przedstawia podstawowe dane o nieruchomości (adres, powierzchnia, liczba pomieszczeń w lokalu itd.). W drugiej natomiast (oznaczenie I-SP) znajdziemy informacje o prawach przysługujących właścicielom (np. prawa dot. poruszania się po innych działkach, korzystanie z parkingu czy części wspólnej, informacje o ewentualnym oddaniu nieruchomości w użytkowanie wieczyste). Dział II: znajdują się w nim dane o właścicielach oraz udziałach w nieruchomości. Dział ten zawiera również informacje o użytkownikach wieczystych czy osobach, które mają spółdzielcze prawo własności. Można w tym miejscu sprawdzić również, w jaki sposób właściciel nabył nieruchomość (spadek, kupno, darowizna). Dział III: zawiera dane o prawach oraz roszczeniach do nieruchomości. To bardzo ważna część dla przyszłego nabywcy. Opisane są tutaj np. służebności gruntowe lub przesyłu; roszczenia dot. zawarcia umowy przedwstępnej; informacje o prawach pierwokupu, odkupu, dzierżawy czy dożywotniego użytkowania; podziały nieruchomości; informacje o ewentualnym postępowaniu egzekucyjnym; inne obciążenia (jednak niedotyczące hipoteki). Dział IV: określa, czy na danej nieruchomości ciąży hipoteka (w jakiej jest wysokości, walucie, kim jest wierzyciel hipoteczny oraz jaki jest przedmiot zabezpieczenia). To bardzo ważne informacje, ponieważ hipoteka obciąża nieruchomość niezależnie od tego, czyją stanowi aktualnie własność. Poza sprawdzeniem powyższych działów, w księgach wieczystych znajdują się także inne zapisy, które nie powinny przejść bez uwagi. To np. rubryka dotycząca wzmianek w księdze. Dodaje się je w częściach księgi, do których złożono wniosek czekający jeszcze na wprowadzenie. Informacje o takim wniosku można uzyskać w WKW Sądu Rejonowego. Ważną wzmianką dla nabywcy może być także zapis „komentarz do migracji”. Oznacza on, że nie wszystkie dane znajdują się w widoku elektronicznym, więc trzeba je sprawdzić fizycznie w Sądzie Rejonowym (odpowiednim dla lokalizacji nieruchomości). Więcej ważnych porad dotyczących czytania ksiąg wieczystych znajdziesz tutaj. Gdzie można sprawdzić księgę wieczystą? Jak ustalić numer? Księgę wieczystą można sprawdzić we właściwym urzędzie lub przez internet. Dostęp do rejestru znajduje się na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości, a uzyskanie wglądu do niego jest darmowe. Aby sprawdzić księgę wieczystą danej nieruchomości, potrzebna jest znajomość jej numeru. Jeżeli numeru nie posiadamy, możemy uzyskać go od właściciela, bądź z właściwego dla lokalizacji nieruchomości Sądu Rejonowego (także z Powiatowego Urzędu Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznego/Urzędu Gminy). Czasami instytucje mogą wymagać wykazania interesu prawnego przed udostępnieniem księgi. Z kolei organy, które prowadzą państwowe zasoby geodezyjne i kartograficzne, udostępniają te dokumenty za opłatą. Istnieje również możliwość sprawdzenia numeru księgi wieczystej online, podając numer ewidencyjny działki lub po prostu jej adres. Księga wieczysta a hipoteka W potocznym języku określenia „księga wieczysta” i „hipoteka” często rozumiane są tożsamo. Tymczasem, gdy planujemy kupno (bądź sprzedaż) nieruchomości, rozróżnianie tych terminów jest istotne i pozwoli na uniknięcie nieporozumień. Czym jest księga wieczysta, wyjaśniamy na początku artykułu – przejdziemy do definicji słowa „hipoteka”. Jest ona ograniczonym prawem rzeczowym na nieruchomości, które ma służyć jako zabezpieczenie wierzytelności. Hipoteka może obciążać zarówno samą nieruchomość, jak i jej użytkowanie wieczyste, bądź prawo spółdzielcze. Co więcej, hipoteka może zaistnieć umownie lub przymusowo. Umowna występuje wtedy, gdy np. właściciel chce zaciągnąć kredyt, którego zabezpieczeniem będzie nieruchomość. Przymusowa hipoteka ma miejsce, gdy powstaje niezależnie od woli właściciela (np. w przypadku postanowienia prokuratora). Hipoteka może być ponadto zabezpieczeniem nie tylko jednej, ale nawet kilku wierzytelności. Zakup nieruchomości bez księgi wieczystej Prawo zakłada, że każda nieruchomość powinna posiadać księgę wieczystą. Nie ma jednak jednoznacznego przymusu zakładania i prowadzenia księgi dla każdej nieruchomości. Co prawda według ustawy z 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, na właścicielach nieruchomości ciąży obowiązek „niezwłocznego złożenia wniosku o ujawnienie swego prawa w księdze wieczystej”, ale zdarza się, że nieruchomość może nie posiadać takiego dokumentu – z różnych względów. Gdy kupujesz nieruchomość bez księgi wieczystej, musisz liczyć się z tym, że jej stan prawny jest nieznany, ponieważ zgodnie ze wspomnianą ustawą, księgi wieczyste prowadzone są właśnie w celu jego ustalenia. Nieruchomości, które nie posiadają księgi wieczystej, często oferowane są na rynku w atrakcyjnych cenach, ale decyzja o takim zakupie niesie za sobą ogromne ryzyko. Zostajemy bowiem wtedy pozbawieni bezpieczeństwa, które gwarantuje nam instytucja ksiąg wieczystych – np. ochrony poprzez rękojmię. Ponadto brak księgi może znacznie utrudnić pozyskanie kredytu hipotecznego lub nawet to uniemożliwić. Jeśli jednak zdecydujemy się na taki zakup, niezwłocznie po nabyciu nieruchomości powinniśmy założyć dla niej księgę wieczystą. Ile to kosztuje? Wyjaśniamy poniżej. Opłata za założenie księgi wieczystej Koszty dotyczące zakładania ksiąg wieczystych lub zawierania w nich wpisów, określone są w Ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. Według zapisów zawartych w dokumencie, musimy uiścić 60 zł za samo założenie księgi wieczystej. Oprócz tej kwoty istnieje opłata: - 200 zł za wpis o prawie własności/użytkowania wieczystego, - 200 zł za wpis hipoteki, - 150 zł za wpisy dotyczące spadku, zniesienia współwłasności oraz podziału majątku między małżonkami. Aby założyć samodzielnie (bez pomocy notariusza) księgę wieczystą, musimy złożyć wniosek (na formularzu KW-ZAL) w WKW lokalnego Sądu Rejonowego. Aktualny formularz dostępny jest na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości. Autor: Anna Gronau Zdjęcia: Shutterstock A owszem ma Pan rację...dziękuję za zwrócenie uwagi ;)Można spróbować wezwać dłużnika do ujawnienia swojego prawa w kw. na podstawie:Art. 35. 1. (ustawa o księgach wieczystych i hipotece):Właściciel nieruchomości jest obowiązany do niezwłocznego złożenia wniosku o ujawnienie swego prawa w księdze Jeżeli osoba trzecia doznała szkody na skutek nieujawnienia prawa własności w księdze wieczystej, właściciel ponosi odpowiedzialność za szkodę powstałą na skutek niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, bądź na skutek opieszałości w jego 36. [Zawiadamianie o zmianie właściciela]1. Sądy, organy administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego oraz notariusze sporządzający akty poświadczenia dziedziczenia zawiadamiają sąd właściwy do prowadzenia księgi wieczystej o każdej zmianie właściciela nieruchomości, dla której założona jest księga Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zawiadomienia, o którym mowa w ust. W razie otrzymania zawiadomienia sąd z urzędu dokonuje wpisu ostrzeżenia, że stan prawny nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej stał się niezgodny z rzeczywistym stanem prawnym. Zawiadomienie o wpisie ostrzeżenia zawiera pouczenie o obowiązku złożenia wniosku o ujawnienie prawa własności w terminie miesiąca od daty doręczenia Sąd może wymierzyć opieszałemu właścicielowi grzywnę w wysokości od 500 do 10 000 zł w celu spowodowania ujawnienia prawa własności. W razie ujawnienia prawa własności nieruchomości, grzywny nieuiszczone mogą być umorzone w całości lub Na postanowienie sądu o nałożeniu grzywny przysługuje zażalenie. pozdrawiam, a za zaistniałą pomyłkę, przepraszam...pozdrawiamartur rosiński Po co jest akt poświadczenia dziedziczenia? Na wstępie należy zaznaczyć, że do dziedziczenia nie jest potrzebne uzyskanie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia czy postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. Dochodzi do niego bowiem z mocy prawa w dacie otwarcia spadku. Następuje ono z chwilą śmierci spadkodawcy. Dziedziczenie następuje zatem niezależnie od tego czy sporządzono w tym przedmiocie jakiekolwiek dokumenty czy uzyskano stosowne orzeczenie sądu. Jednakże ze względów praktycznych celowe jest, aby spadkobierca legitymował się wobec osób trzecich stosownym dokumentem potwierdzającym jego następstwo prawne po spadkodawcy. Temu właśnie służy stwierdzenie nabycia spadku czy notarialne poświadczenie dziedziczenia. W niniejszym artykule skupimy się na ścieżce, która umożliwia nam uniknięcie postępowania przed sądem. O sądowym stwierdzeniu nabycia spadku pisaliśmy tutaj >>> Ważne: Notarialny akt poświadczenia dziedziczenia wywołuje takie same skutki jak prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. Czy uzyskanie aktu poświadczenia dziedziczenia jest obowiązkowe? Nie, przepisy nie nakładają obowiązku udania się do notariusza w celu sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia czy zainicjowania stosownego postępowania przed sądem. Jednakże jego uzyskanie powinno leżeć w interesie samego spadkobiercy. Zgodnie bowiem z przepisami Kodeksu cywilnego domniemywa się, że osoba która uzyskała takie poświadczenie dziedziczenia jest spadkobiercą. Jakie to może mieć znaczenie w praktyce? Otóż bez takiego aktu notarialnego lub orzeczenia sądu osoba ta nie będzie mogła wykazać swoich praw do spadku po zmarłym, co może wręcz uniemożliwić jej dochodzenia należności od dłużnika spadkodawcy. Przykład: X przed śmiercią pożyczył Y 5000 zł. Jedynym spadkobiercą po zmarłym jest jego syn Z. Bez dokumentu potwierdzającego, że jest następcą prawnym po spadkodawcy Z nie będzie mógł dochodzić zwrotu pożyczki od Y. Akt poświadczenia dziedziczenia może też być przydatny w sytuacji, gdy w skład masy spadkowej wchodzi nieruchomość. Zgodnie bowiem z przepisami ustawy o księgach wieczystych i hipotece właściciel nieruchomości jest obowiązany do niezwłocznego złożenia wniosku o ujawnienie swego prawa w księdze wieczystej (a do tego konieczne jest wykazanie prawa własności za pomocą aktu poświadczenia dziedziczenia lub postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku). Jeżeli tego nie zrobi sąd wieczystoksięgowy może wymierzyć takiemu opieszałemu właścicielowi grzywnę w wysokości od 500 do 10 000 zł. Ponadto taki spadkobierca ponosi też odpowiedzialność za szkodę, którą może ponieść osoba trzecia w wyniku nieujawnienia tego prawa (jednakże w praktyce takie sytuacje zdarzają się niezmiernie rzadko). Warto zaznaczyć również, że bez takiego notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia (bądź sądowego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku) nie będziemy mogli wykazać, że jesteśmy właścicielami nieruchomości, co uniemożliwi nam jej sprzedaż. Protokół dziedziczenia Postępowanie przed notariuszem składa się z dwóch zasadniczych czynności: spisania protokołu dziedziczenia; sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia. Protokół dziedziczenia niemal zawsze poprzedzać będzie sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia. Jedynie, gdy mamy do czynienia ze stwierdzeniem nabycia spadku na podstawie testamentu, który nie został wcześniej otwarty i ogłoszony, to konieczne jest dokonanie tych czynności jeszcze przed przystąpieniem do spisania protokołu dziedziczenia. Sporządzany on jest przy udziale wszystkich osób zainteresowanych, tj. mogących wchodzić w rachubę jako spadkobiercy ustawowi lub testamentowi, jak również tych osób na rzecz których spadkodawca uczynił zapisy windykacyjne. Ważne: Odrzucenie spadku lub zapisu windykacyjnego oraz uznanie za niegodnego powoduje utratę statusu osoby zainteresowanej, a zatem uczestniczącej w czynności poświadczenia dziedziczenia. Więcej o odrzuceniu spadku pisaliśmy tutaj >>> Protokół dziedziczenia zawiera dane umożliwiające ustalenie porządku dziedziczenia po spadkodawcy. Przed jego sporządzeniem notariusz poucza wszystkich uczestników czynności o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych oświadczeń. W protokole dziedziczenia zamieszcza się w szczególności: zgodne żądanie poświadczenia dziedziczenia złożone przez osoby zainteresowane (spadkobierców i zapisobiorców); oświadczenia o istnieniu lub nieistnieniu osób, które wyłączałyby znanych spadkobierców od dziedziczenia lub dziedziczyłyby wraz z nimi; oświadczenia o znanych testamentach spadkodawcy lub braku takich testamentów; oświadczenia, że w odniesieniu do spadku nie zostało uprzednio wydane postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku i nie toczy się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku ani nie został sporządzony akt poświadczenia dziedziczenia; oświadczenia, czy w skład spadku wchodzi gospodarstwo rolne; oświadczenia o obywatelstwie i miejscu zwykłego pobytu spadkodawcy w chwili śmierci; oświadczenia, czy były składane oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku lub zapisu windykacyjnego, czy zostało wydane orzeczenie dotyczące niegodności spadkobiercy lub osoby, na której rzecz został uczyniony zapis windykacyjny, oraz czy były zawierane umowy z przyszłym spadkodawcą w przedmiocie zrzeczenia się dziedziczenia po nim. Ponadto do protokołu dziedziczenia notariusz załącza: odpis aktu zgonu spadkodawcy; odpisy aktów stanu cywilnego osób powołanych do spadku z ustawy; Ważne: odpisy aktów stanu cywilnego należy złożyć w oryginale. projekt protokołu dziedziczenia oraz protokoły obejmujące oświadczenia o wyrażeniu zgody na spisanie protokołu dziedziczenia zgodnie z jego projektem, o ile zostały sporządzone lub spisane (nie jest to obligatoryjne. Notariusz może sporządzić taki projekt na wniosek osoby zainteresowanej); inne dokumenty mogące mieć wpływ na ustalenie praw do spadku (np. odpis postanowienia o uznaniu spadkobiercy za niegodnego, oświadczenie o odrzuceniu spadku). Akt poświadczenia dziedziczenia Po spisaniu protokołu notariusz sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. Jak już zasygnalizowano powyżej, warunkiem sporządzenia tego dokumentu jest zgodne żądanie osób zainteresowanych poświadczenia dziedziczenia przez notariusza. Przy czym zgodne żądanie powinno zawierać w szczególności takie elementy jak: określenie osoby spadkodawcy; tytuł dziedziczenia; krąg spadkobierców; wysokość przypadających spadkobiercom udziałów w spadku. Notariusz, w przeciwieństwie do sądu, nie jest uprawniony do stwierdzenia dziedziczenia na rzecz innych osób aniżeli wskazane przez stawających. Brak zgody pomiędzy stawającymi uczestnikami poświadczenia dziedziczenia, nawet mimo oczywistego kręgu spadkobierców skutkuje niemożliwością przeprowadzenia notarialnego poświadczenia dziedziczenia. Spadkobiercą pozostaje w takim przypadku jedynie złożenie do sądu wniosku o stwierdzenie nabycia spadku. O tym jak wygląda wniosek oraz ile wynoszą opłaty pisaliśmy tutaj >>> Ponadto postępowaniu przed notariuszem zasadniczo powinni uczestniczyć wszyscy spadkobiercy ustawowi, jak i testamentowi. Jak to już zostało wspomniane protokół dziedziczenia spisuje notariusz przy udziale wszystkich osób zainteresowanych. Ich jednoczesna obecność nie jest jednak konieczna w przypadku sporządzenia projektu protokołu dziedziczenia (jest tworzony na wniosek osoby zainteresowanej), jeżeli w osobnym oświadczeniu zainteresowani wyrazili zgodę na jego treść. Ważne: Wymóg uczestniczenia wszystkich osób zainteresowanych oznacza, że nawet w przypadku dziedziczenia na podstawie testamentu konieczny będzie udział w postępowaniu również potencjalnych spadkobierców ustawowych. Kiedy nie można sporządzić aktu poświadczenia dziedziczenia? Notariusz odmawia sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia jeżeli: w stosunku do spadku został już wcześniej sporządzony akt poświadczenia dziedziczenia lub wydano postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku; w toku sporządzania protokołu dziedziczenia ujawnią się okoliczności wskazujące, że przy jego sporządzeniu nie były obecne wszystkie osoby, które mogą wchodzić w rachubę jako spadkobiercy ustawowi lub testamentowi, lub też osoby, na których rzecz spadkodawca uczynił zapisy windykacyjne, albo istnieją lub istniały testamenty, które nie zostały otwarte lub ogłoszone; w sprawie brak jurysdykcji krajowej; osoby zainteresowane nie złożyły zgodnego żądania poświadczenia dziedziczenia. Koszt Wysokość opłat maksymalnych za czynności notarialne w zakresie sporządzania protokołu dziedziczenia i aktu poświadczenia dziedziczenia reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 czerwca 2004 r. w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej. Maksymalna opłata za sporządzenie protokołu dziedziczenia wynosi 100 zł, zaś za sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia 50 zł. Podstawa prawna: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny ( 1964 nr 16 poz. 93). Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie ( 1991 nr 22 poz. 91). Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej ( 2004 nr 148 poz. 1564). Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję Jestem po rozwodzie z orzeczonym i uprawomocnionym podziałem majątku. W jego wyniku dom stał się wyłącznie moją własnością. Co należy zrobić, aby zmienić wpis w księdze wieczystej? Do tej pory jako właściciele domu figurujemy tam razem z byłym mężem, a chciałabym go wykreślić i uporządkować tym samym księgę. Niezgodność między rzeczywistym stanem prawnym nieruchomości a wpisem w księdze wieczystej Zastosowanie zasady rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych wchodzi w grę, gdy pomiędzy rzeczywistym stanem prawnym nieruchomości, a stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej zachodzi niezgodność (art. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece; Dz. U. 2001 r. Nr 124, poz. 1361; dalej jako – „ Niezgodność może być konsekwencją bądź to braku w księdze wieczystej wpisu odzwierciedlającego prawidłowy stan prawny, bądź to dokonania wpisu bez podstawy prawnej lub wpisu prawa nieistniejącego, bądź to wreszcie pomyłki w dokonanym wpisie (zobacz S. Rudnicki, Komentarz do ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz do przepisów o postępowaniu w sprawach wieczystoksięgowych Warszawa 2002 r. s. 34; A. Menes „Domniemania wynikające z wpisów do ksiąg wieczystych” w: „Rejent”, 1994 r. Nr 5, s. 60-62 Z czego mogą wynikać niezgodności w księdze wieczystej? Wyróżnić można dwa typy sytuacji, w których zachodzi niezgodność pomiędzy stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym nieruchomości (zobacz J. Ignatowicz „Prawo rzeczowe” Warszawa 2000 r., s. 337). W pierwszym przypadku niezgodność wynika z zaistniałej zmiany stanu prawnego nieruchomości, w związku z czym stan ujawniony w księdze wieczystej utracił aktualność. Przykładowo – właściciel ujawniony w księdze wieczystej zmarł lub zbył nieruchomość. W takim wypadku usunięcie niezgodności następuje w zwykłym postępowaniu wieczystoksięgowym o wpis, toczącym się przed sądem rejonowym prowadzącym księgę wieczystą. Wniosek o wpis w księdze wieczystej Osoba uprawniona składa wniosek o wpis w księdze wieczystej i jako podstawę wpisu przedkłada orzeczenie sądu lub inny dokument, który stanowi podstawę wpisu i z którego wynika, że zaszła zmiana stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej, a sąd dokonuje wpisu na podstawie art. 31 ust. 2 Zgodnie z art. 35. Ustawy o księgach wieczystych: „1. Właściciel nieruchomości jest obowiązany do niezwłocznego złożenia wniosku o ujawnienie swego prawa w księdze wieczystej. 2. Jeżeli osoba trzecia doznała szkody na skutek nieujawnienia prawa własności w księdze wieczystej, właściciel ponosi odpowiedzialność za szkodę powstałą na skutek niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, bądź na skutek opieszałości w jego wykonaniu.” Obowiązek właściciela nieruchomości do ujawnienia prawa własności w księdze wieczystej Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 art. 35, dotyczy właściciela każdej nieruchomości: gruntowej, budynkowej i lokalowej (wieczyste użytkowanie nie może powstać bez ujawnienia w księdze wieczystej). W art. 35 ust. 1 chodzi o ujawnienie prawa własności, a nie innych praw rzeczowych związanych z nieruchomością, np. służebności gruntowej obciążającej nieruchomość służebną. Wynika to z zestawienia ust. 1 z ust. 2, w którym jest mowa o nieujawnieniu prawa własności jako przyczynie szkody wyrządzonej osobie trzeciej. Przepis ten zastąpił dotychczasowe unormowanie, które także dotyczyło obowiązku właściciela nieruchomości ujawnienia swego prawa i rozumiane było niezmiennie jako wyraz dążenia do osiągnięcia zasady powszechności ksiąg wieczystych. Przemawia za tym także zestawienie i ścisły związek dotychczasowego przepisu z nowym art. 36, dotyczącym tej samej problematyki. Złożenie wniosku o ujawnienie prawa własności powinno nastąpić w czasie, w danych okolicznościach, właściwym, to znaczy bez nieuzasadnionej zwłoki. W tym celu powinna Pani złożyć do wydziału ksiąg wieczystych formularz KW-WPIS (Wniosek o wpis w księdze wieczystej – dostępny również na Należy do niego dołączyć prawomocne postanowienie o podziale majątku i uiścić opłatę w kasie sądu. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼