Tradycyjnie dodaje się go do różnych dań – ryb, mięs czy jajek. W zależności od kraju, w którym jest przygotowany, sos tatarski posiada odmienne składniki. Najpopularniejsze dodatki do sosu tatarskiego do korniszony, cebula szalotka oraz żółtka jajek. Pod koniec XX wieku sos tatarski zaczęto przygotowywać na bazie gotowego majonezu. Podsumowując – cukier znajduje się w wielu produktach spożywczych, nawet tych, których byśmy o to nie podejrzewali. Dlatego chcąc odżywiać się racjonalnie, wybieraj produkty zawierające naturalne cukry – na przykład mleko, owoce, zboża. Eliminuj cukier w diecie sięgając po bezkaloryczne zamienniki, ale przede wszystkim nie Zastosowanie soli kamiennej jest niezwykle szerokie i w żadnym wypadku nie ogranicza się jedynie do przyprawiania czy konserwowania żywności. Oto kilka przykładów jej użycia w życiu codziennym. Domowe porządki - sól kamienna jest skutecznym, a zarazem delikatnym środkiem czyszczącym. Łącząc ją z sodą oczyszczoną i wodą Galaretki sporządza się z soków owocowych, po zagotowaniu których dodaje się Ŝelatynę. Do galaretek moŜna dodawać surowe owoce (całe lub w cząstkach) z wyjątkiem świeŜych ananasów, kiwi, fig i papai, których enzymy zmniejszają zestalanie. Do gotowania owoców uŜywa się garnków, kociołków parowych lub kotłów warzelnych. Dodaje się ją do potraw na krótko przed podaniem ich na stół. Kala namak – czarna sól himalajska o charakterystycznym słono-gorzkawym smaku i ostrym zapachu. W jej skład wchodzą głównie chlorek sodu oraz niewielkie ilości siarczanu sodu, siarczku żelaza i siarkowodoru, który nadaje tej soli zapach i smak…. zgniłych jajek. Przede wszystkim zamień cukier na opisane już niskokaloryczne słodziki. Unikaj deserów kremowych, do których dodaje się śmietanki kremówki, zamiast tego postaw na lekkie ciasta drożdżowe, lub biszkoptowe (duża objętość, mniejsza masa i kaloryczność). Nie dorzucaj już masła do masy sernikowej, jeśli korzystasz z tłustego (>10 Jutrzenka – polska odmiana, która została wyhodowana przez pioniera polskiego winiarstwa Romana Myśliwca z Jasła. Bardzo aromatyczna, dodajemy ją jak pieprz do potrawy. Dodaje takiego pazura winom białym, świetnie też nadaje się na wina likierowe. Z kolei wśród szczepów na czerwone wino w naszej winnicy najlepiej sprawdzają się: Do przystawek – lekkie, białe, schłodzone wino. Jednak do przystawek zimnych, przyprawionych octem winnym, najlepiej pasuje wino czerwone lub białe musujące. Do makaronów lub innych dań serwowanych jako pierwsze ciepłe, pasują lekkie wina wytrawne. Do makaronów z mięsem i pomidorami zaleca się wino czerwone albo różowe. Dodatkowo sól posiadając właściwości przeciwutleniające, opóźnia utlenianie się cząsteczek utrzymując bielsze ciasto przez długi czas a podczas wypieku sprzyja uzyskaniu lepszego efektu zarumienienia. Ale o tym później. Prawidłowa ilość soli w cieście: Odpowiednia ilość soli w dobrym cieście wynosi od 1,6% do 2,5% w Jaki alkohol do jakiej potrawy: wina wytrawne lub wódka - do przystawek białe wino wytrawne - do ryb i dań z jaj, do serów chudych, do białego mięsa wódka lub szampan - do kawioru czerwone wino wytrawne - do potraw z grzybów, do mięsa czerwonego, do serów tłustych szampan - do deserów lub do wszystkich dań miód pitny - do deseru wina słodkie lub półsłodkie - do deseru koniak bcJMQB. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), bezpieczny poziom spożycia soli wynosi maksymalnie 5 gramów dziennie. To tyle co jedna płaska łyżeczka od herbaty. 5 gramów soli kuchennej zawiera w przybliżeniu około 2000 mg sodu. To dzienna zalecana dawka tego pierwiastka dla dorosłego zdrowego człowieka. Według naukowców z Instytutu Żywności i Żywienia przeciętna dieta Polaka zawiera go dziennie nawet dwa - trzy razy więcej. Większość osób dorosłych spożywa każdego dnia średnio 7 do 10 gramów soli (a zdarza się, że jest to nawet 14 - 16 g soli dziennie). Sól kuchenna nie jest jedynym źródłem sodu w naszej diecie. Innych, naturalnych źródeł tego pierwiastka jest wiele, np. marchew, buraki, woda mineralna czy mięso. Niedobory sodu u ludzi występują bardzo rzadko. Sól to cichy zabójca Dowody naukowe wskazują, że regularne spożywanie nadmiaru soli zwiększa ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego, które jest główną przyczyną udarów mózgu, a także jedną z głównych przyczyn zawałów i niewydolności serca. Eksperci WASH ostrzegają, że nadmiar soli przyczynia się również do rozwoju osteoporozy, raka żołądka, chorób nerek, w tym kamicy nerkowej, a także otyłości. Naukowcy potwierdzili też związek między podwyższonym ciśnieniem tętniczym a wysokim spożyciem soli, nawet wtedy, kiedy badani spożywający dużo soli, stosowali dietę bogatą w prozdrowotne (i obniżające ciśnienie) składniki. >> Leki na nadciśnienie, suplementy diety na serceUwaga na sól ukrytą w różnych produktach Nawet ponad połowa soli w diecie Polaków może pochodzić nie bezpośrednio z solniczki, a z produktów przetworzonych. Sól dodawana jest do wielu produktów przetworzonych. To składnik wędlin, serów, pieczywa, słodyczy, mieszanek przypraw, sosów i zup typu instant. Jak ograniczyć ilość soli w diecie? usuń solniczkę ze stołu i staraj się nie dosalać jedzenia; zamiast soli używaj innych przypraw, np. ziół świeżych i suszonych; unikaj także mieszanek przyprawowych ponieważ zawierają bardzo dużo soli; wybieraj produkty świeże, nieprzetworzone; jeśli nie jesteś w stanie zrezygnować z soli, używaj soli sodowo-potasowej, zawierającej mniej sodu; kupując produkty żywnościowe, czytaj etykiety i wybieraj produkty z małą ilością soli. Czym zastąpić sól? Najlepszym rozwiązaniem na rozpoczęcie eliminacji soli jest unikanie dodawania jej do potraw oraz zrezygnowanie ze spożywania produktów przetworzonych w wysokim stopniu. Aby polepszyć smak potraw pozbawionych dodatku tradycyjnej soli, warto sięgnąć po dostępną w aptekach sól potasową. Jej stosowanie zaliczane jest do jednej z metod niefarmakologicznego leczenia nadciśnienia tętniczego. Korzystny wpływ potasu polega na jego zdolności do obniżania ciśnienia. Zwiększenie ilości tego pierwiastka w diecie powoduje zwiększone wydalanie sodu, a to z kolei prowadzi do obniżenia ciśnienia. Korzystne jest także włączenie do menu produktów naturalnie bogatych w potas, takich jak banany, brzoskwinie, czarne porzeczki, brukselka, pomidory, szpinak, ziemniaki, suche nasiona roślin strączkowych czy otrąb pszennych. Zbyt duża ilość potasu w dobowym menu może obciążać nerki. Stosowanie soli potasowej powinno być skonsultowane z lekarzem. Co bardzo ważne, soli potasowej nie mogą stosować osoby z niewydolnością nerek. Zioła zamiast soli Naturalny słony posmak potraw osiągnąć można dzięki doprawianiu ich łagodnymi ziołami, takimi jak: bazylia, tymianek, estragon, majeranek, zielona pietruszka, koperek, kolendra, czosnek. Jeśli nie ma przeciwwskazań, można używać również przypraw ostrych, takich jak ostra papryka, curry czy imbir. Jak używać ziół? Jeśli dorzucamy do potraw świeże zioła, warto drobno je wcześniej posiekać, aby uwolnić aromat i dobroczynne właściwości. Zwykle jednak używamy już rozdrobnionych. Zioła wkładamy do rondla pod koniec gotowania. Amerykańskie Towarzystwo Kardiologiczne w 2014 r. prowadziło eksperymentalne warsztaty, na których wybranych 55 osób uczyło się przygotowywać posiłki bez soli, za to z ziołami. Ponad 60 proc. uczestników miało wysokie ciśnienie krwi, 18 proc. - cukrzycę i nadwagę. Po roku okazało się, że większość z nich nadal stosuje zdrowe zasady żywienia z wyłączeniem soli. Przeciętny Polak zjada codziennie dwa razy więcej chlorku sodu, niż wynosi norma zalecana przez Międzynarodową Organizację Zdrowia. I wcale nie znaczy to, że tak bardzo lubimy dosalać wszystkie spożywane przez nas potrawy! Nadmiar soli spożywany jest bowiem przede wszystkim w postaci tzw. soli ukrytej, która (podobnie zresztą jak wszechobecny cukier) znajduje się w praktycznie każdym produkcie spożywczym. Ukryta sól Jest ona w mięsie, warzywach, owocach. Jest także (i to w dużych ilościach) we wszystkich wysoko przetworzonych produktach spożywczych. Płaska łyżeczka na dzień to wspomniana powyżej norma WHO. To niewiele. Na tyle niewiele, że praktycznie moglibyśmy w ogóle nie posiadać w domu solniczki (i nie używać jej do solenia potraw), a i tak dostarczylibyśmy organizmowi odpowiednią ilość NaCl. Jedząc więcej, narażamy się na szereg chorób, nadciśnienie tętnicze, udary mózgu, nowotwory, kamicę nerkową, czy osteoporozę. Może zatem warto się od soli odzwyczaić? Wbrew pozorom jest to możliwe! Najlepiej oczywiście robić to stopniowo, gdyż nasze kubki smakowe, przyzwyczajone przez lata do nadmiaru soli w pożywieniu, będą z pewnością „protestować”. Ale jest to możliwe. Oto nasze porady: 1. Gotując warzywa, róbmy to w małej ilości wody lub na parze (gotowanie w wodzie „wyciąga” z warzyw praktycznie całą, naturalnie znajdująca się w nich zawartość soli) 2. Przyprawiajmy potrawy, używając raczej świeżych (lub ewentualnie suszonych) ziół niż gotowych mieszanek ziołowych (zawierających często znaczne ilości soli) 3. Odpowiednio dobrane zioła i przyprawy w pełni zrekompensują brak solniczki na stole (spróbujcie łączyć różne aromatyczne dodatki – np. bazylię, oregano, kminek, czosnek niedźwiedzi, albo tworzyć nieco bardziej odważne kompozycje, idąc w kierunku smaków bardziej orientalnych – cynamon, kumin, gałka muszkatołowa czy limonka) 4. Potraw mięsnych (a w szczególności takich, w których składzie jest mięso przetworzone lub wędliny) solić dodatkowo już nie musimy –na pewno jest w nich wystarczająco dużo soli dodanej przez producenta! 5. Unikajmy gotowych przypraw, sosów itp. produktów. Prawie na pewno zawierają one (za dużą) ilość chlorku sodu 6. Ogranicz ilość wędlin 7. Unikaj fast foodów (tych zresztą należy unikać także z tysiąca innych powodów!) Dział AKTYWNE SMAKI redaguje Adam Turowiec Propagator zdrowego stylu życia i dobrego jedzenia. Lub odwrotnie. Od 20 lat czynnie uprawia triathlon. Z pełną premedytacją stara się zarażać swoją pasją do aktywności i świadomego odżywiania. Pisze, edukuje i prowadzi warsztaty, a także doradza firmom w zakresie budowania marki i działalności na tym niełatwym rynku Artykuł pochodzi z 3 numeru drukowanej wersji Biokuriera, która co 2 miesiące pojawia się w sklepach z żywnością ekologiczną, ale dostępna jest również w prenumeracie indywidualnej. Zapisz się na nasz Newsletter! Najciekawsze informacje, oferty specjalne i najszybsze powiadomienia Adam TurowiecPropagator zdrowego stylu życia i dobrego jedzenia. Lub odwrotnie. Od ponad 20 lat czynnie uprawia triathlon (na swym koncie ma dwa medale mistrzostw Polski). Z pełną premedytacją stara się zarażać swoją pasją do aktywności i świadomego odżywiania. Dietetyk i trener pływania oraz triathlonu. Pisze, edukuje i prowadzi warsztaty, a także doradza firmom w zakresie budowania marki i działalności na niełatwym rynku sportu, aktywnego stylu życia i dobrej żywności. | | Fot. Fotolia Jak stosować roztwór z soli? Roztwór soli można stosować na ciało za pomocą opatrunków, jednakże nie należy używać kompresów (bandaż opatrunkowy musi przepuszczać powietrze). Solanka powinna być 10% (8 do 10%). Stosowanie roztworu soli o większej koncentracji może spowodować bóle leczonych miejsc i naruszyć konstrukcję naczyń włosowatych w tkankach. Standardowe stężenie roztworu to 2 łyżeczki soli na 250 ml wody, w ten sposób uzyskujemy 8-procentową solankę, która zwykle jest stosowana u dzieci. Dla dorosłych roztwór jest sporządzany z 2 łyżeczek soli rozpuszczonych w 200 ml wody – to10-procentowa solanka. Przed rozpoczęciem leczenia należy ciało przetrzeć ciepłą wodą z mydłem, zaś po zabiegu ciepłym wilgotnym ręcznikiem. Stosując opatrunki solne, trzeba pamiętać, aby do tego celu używać odpowiednich tkanin. Muszą być higroskopijne (łatwo absorbować ciecz), nie powinno być na nich pozostałości po tłuszczu, maści, alkoholu, jodzie. Do opatrunku najlepiej zastosować kawałek wielokrotnie pranego lnianego lub bawełnianego materiału, lub po prostu użyć gazy. Zobacz także: Grota solna - jaskinia dla zdrowia w centrum miasta Przygotowanie opatrunku z soli Materiał lniany lub bawełniany należy złożyć na 4, zaś gazę na 8 warstw. Jeszcze raz podkreślam, że opatrunek musi przepuszczać powietrze, gdyż tylko wtedy płyny tkankowe zostaną wchłonięte. Ciągła cyrkulacja płynów i powietrze w bandażu mogą wywołać uczucie zimna na skórze. W związku z tym do opatrunku należy użyć ciepłej wody (60-70 °C), nie musi być to woda destylowana, może być zwykła. Przed bezpośrednim nałożeniem opatrunku możemy go lekko ochłodzić. Bandaż wyżymamy, tak by został tylko trochę wilgotny, kładziemy na bolące miejsce na 10-15 godzin. Nie wolno opatrunku niczym obwiązywać, uszczelniać. Zwilżony w roztworze kawałek tkaniny należy dobrze obandażować: na klatce piersiowej, brzuchu, tułowiu – szerokim bandażem, zaś na palcach, dłoniach, stopach, twarzy i głowie – wąskim. Opatrunki z soli - w czym pomagają? 8-10-procentowy roztwór soli posiada bardzo dobre właściwości absorpcyjne. W zależności od miejsca zastosowania, czy to będzie brzuch, czy skóra, solanka zacznie wchłaniać płyny wydzielane przez ciało, tym samym uwalniając organizm od toksyn, eliminując zatory w tkankach oraz innych organach ciała. Stosując hipertoniczny roztwór zewnętrznie, należy pamiętać, by używać tylko oddychających tkanin, prześcieradeł wchłaniających wodę, przepuszczających powietrze koszul oraz spodni. Bez względu czy jest to choroba wątroby, stawów, nowotworowa (ich charakter nie ma znaczenia) – czterowarstwowy opatrunek z gazy lub innego materiału bawełnianego nakładamy na niedomagające miejsce na 8-10 godzin lub zażywamy solnych kąpieli, które korzystnie wpłyną nie tylko na chore stawy, ale i ogólnie na organizm. W przypadku takich chorób, jak leukemia (białaczka), na noc trzeba zakładać dwie warstwy bielizny, jedną namoczoną w solance, a drugą suchą. Okłady solne mają dość silne działanie, dlatego na początku powinno się je stosować tylko przez 3-5 godzin. Jak wyjaśnić terapeutyczne działanie solankowych opatrunków? Roztwór soli spożywczej charakteryzuje się aktywnymi absorpcyjnymi właściwościami. Opatrunek (gaza nasączona roztworem soli) działa na zawarty w tkankach płyn zarówno wchłaniając go bezpośrednio, jak i pośrednio za pomocą powietrza i gazy. Dlatego efekt terapeutycznych opatrunków jest uzależniony od jakości i grubości bandaży, ich możliwości absorpcyjnych oraz przepuszczalności powietrza. Dla uściślenia powiem, że solanka (stężenie nie większe niż 10%) absorbuje płyny z ich zawartością znajdujące się w tkankach, jednakże nie narusza erytrocytów, leukocytów oraz żywych komórek tkankowych. Solankowy opatrunek oddziałuje nie tylko na niedomagające miejsce, ale również działa na inne tkanki i narządy znajdujące się pod nim. W miarę wchłaniania płynów z warstwy podskórnej podnosi się płyn znajdujący głębiej, niosąc ze sobą chorobotwórcze pierwiastki, bakterie, wirusy, szkodliwe nieorganiczne elementy, truciznę. W taki sposób odnawia się i odkaża się płyn w chorym narządzie – proces patologiczny mający miejsce w tkance jest eliminowany. Podobnie dzieje się, gdy solankę stosujemy wewnętrznie. W takim przypadku przyczyny niedomagań są usuwane nie tylko poprzez pory w skórze, ale również poprzez organy wydalające. Fragment pochodzi z książki "Sól. Lecznicze właściwości", Wydawnictwo Vital. Publikacja za zgodą wydawcy. Zobacz także: Mity na temat odkażania ran Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem! Najważniejsze zasady gotowania rosołu! Gotowanie rosołu to wyzwanie. Poznaj najważniejsze zasady, dzięki którym Twój Rosół będzie coraz lepszy. #1 Gotowanie mięsa w zimnej wodzie. Wywary na mięsie zawsze gotujemy od zimnej wody, dzięki temu więcej składników smakowych przejdzie do rosołu i będzie on bardziej esencjonalny i aromatyczny. Kiedy gotujemy mięso w zimnej wodzie — mięso odda cały smak wodzie, w której będzie się gotował, w ten sposób osiągniemy znakomity esencjonalny wywar. #2 Gotowanie mięsa w gorącej wodzie. Kiedy mięso wrzucimy do gorącej wody, zachowa soczystość i smak, a także świetnie sprawdzi się jako drugie danie. Pamiętaj, aby zawsze myć mięso w letniej wodzie, dzięki temu pozbędziesz się tłustej i nieświeżej powierzchni. #3 Kiedy solimy Rosół? Rosół solimy zawsze pod koniec gotowania. Dzięki temu Rosół będzie smaczniejszy i bardziej esencjonalny. Woda bez soli, będzie miała szansę wydobyć co najlepsze z mięsa i warzyw. Pamiętaj, solimy delikatnie, pod koniec gotowania. #4 Warzywa. Warzywa w Rosole gotujemy krócej i dodajemy je w połowie gotowania, by nie utracić właściwości odżywczych. Marchew dodaje słodyczy i koloru, pietruszka goryczki, por i cebula dodaje ostrości, przypieczona cebula nada goryczkę i piękny aromat, seler i goździki nadadzą smak korzenny. #5 Rosół gotujemy na małym — bardzo małym ogniu. Podstawowa zasada pozwalająca uzyskać piękny, klarowny Rosół to powolne gotowanie. Poczynając od zimnej wody, która pozwala wydobyć jego pełen smak i aromat. Pamiętaj, że Rosół to wywar, jego czas gotowania uzależniony jest od jego składników, z reguły jest to od 2 do 3 godzin. #6 Szumowanie rosołu. Mięso zawiera białko, którego część podczas gotowania rozpuszcza się w wodzie, i ścina się w wysokiej temperaturze w postaci tzn. szumowin. Jeśli mięso gotujemy w zimnej wodzie i powoli doprowadzamy do wrzenia, białka te wydzielają się wolniej w większych skupieniach, unosząc się na wodzie wraz z tłuszczem. Zawiesiny te można zebrać łyżką lub pozostawić, aby się wygotowały, w rezultacie nie powinny wpłynąć na klarowność Rosołu. Na koniec! Podziel się doświadczeniem, napisz w komentarzu — na jakim mięsie robisz Rosół, kiedy wrzucasz warzywa, solisz, przycisk komentarza jest poniżej — wiesz, co robić! PS. najlepiej po ugotowaniu 😉